Marcelo: Önce Hücum Edelim | #çeviri

Prev2 of 14Next

 

Hayatla ilgili neler hatırladığımız çok ilginç bir şey. Brezilya’yı final oynayıp kazanırken izlediğimi pek hatırlamıyorum. Tüm onlar biraz puslu. Ama yerel gazetelerin ilk sayfasında yer alan bir fotoğraf çok net bir şekilde aklımda. Milli takım eve gelmişti ve Romario uçağın kokpitinde kafasını camdan çıkarıp sanki de tüm dünyayı fethetmişçesine büyük bir Brezilya bayrağı sallıyordu.

O fotoğrafı gördüğümde kalbim gururdan patlayacaktı neredeyse. Kendi kendime, Allahım, bunu bir gün ben de yapmalıyım diye düşündüm.

Tabii ki bu bir sürü nedenden dolayı saçma bir hayaldi. Öncelikle Brezilya’da 200 milyon insan var ve herkes futbolcu olmak istiyor (yaşlılar bile). Bir ikincisi ise o dönemde henüz bir futbolcu bile değildim. Sadece yerel takımlarda beşli futsal oynuyordum. Kulüp futbolu oynamak için seyahat etmek benim için pek gerçekçi değildi. Belki Amerika ya da İngiltere’deki insanlar bunu anlamayacak ama benzin Brezilya’da, özellikle ben çocukken çok ama çok pahalıydı.

Şanslıyım ki büyükbabam benim için her şeyini feda etmeye hazırdı. O benim hikayemdeki en önemli figür. Eğer onu kafanizde resmetmek isterseniz, onun bir karakteri vardı. Her zaman havalı bir güneş gözlüğü ve kendine özel bir tabiri vardı. Bunu ne zaman arkadaşlarıyla birlikte olsa söylerdi.

Bunu ingilizceye nasıl çevirebilirim?

Şöyle derdi…

“Bana bakın. Cebimde tek bir dolar yok ama orospu çocukları gibi mutluyum!”

Prev2 of 14Next

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*